Ҳамасола 22 май Рӯзи байналмилалии гуногунии биологӣ таҷлил мегардад, ки аҳаммияти ҳифзи табиат ва масъулияти муштараки моро барои ояндаи сайёра ёдрас мекунад.
Имрӯз аз байн рафтани намудҳо ва таназзули экосистемаҳо бештар ба назар мерасанд. Аммо тағйироти воқеӣ аз амалҳои маҳаллӣ оғоз меёбанд. Ҷомеаҳои маҳаллӣ, деҳқонон, хонандагон, фаъолони экологӣ ва сокинони шаҳрҳо хусусиятҳои муҳити зисти худро беҳтар медонанд ва метавонанд дар ҳифзи он саҳми воқеӣ гузоранд.
Шинонидани дарахтон, ҳифзи намудҳои нодир, барқарорсозии муҳитҳои табиӣ, истифодаи устувори захираҳои табиӣ, таҳкими маърифати экологӣ ва ҳифзи таҷрибаҳои анъанавии дӯстдорони табиат — ҳамаи ин қадамҳои муҳиманд, ки дар маҷмӯъ таъсири бузурги глобалӣ ба вуҷуд меоранд.
Ҳадафҳои байналмилалии ҳифзи муҳити зист танҳо тавассути амалҳои мушаххас дар сатҳи маҳаллӣ амалӣ мешаванд. Бо ҳифзи табиати атрофи худ имрӯз, мо гуногунии биологиро барои наслҳои оянда нигоҳ медорем.
