Қобили зикр аст, ки иштирокчиёни озмун бо омодагии баланд баромад намуда, ҳар яке кӯшиш кард бо услуби хоси худ диққати ҳайати ҳакамон ва ҳозиринро ҷалб намояд. Баъзе аз довталабон ҳатто бо истифода аз лаҳни таъсирбахш ва эҳсосоти баланд порчаҳоро чунон қироат карданд, ки мавриди кафкӯбии гарм қарор гирифтанд.
Дар фарҷом, ҳайати ҳакамон, ки аз масъулини МИҲД-и шаҳр, мутахассисони соҳаи маориф ва фарҳанг иборат буданд, ба фаъолияти иштирокчиён баҳои сазовор дода, беҳтаринҳоро муайян намуданд. Ғолибони даври шаҳрӣ бо туҳфаҳо сарфароз гардонида шуда, барои иштирок дар даври вилоятии озмун роҳхат гирифтанд.
Интизор меравад, ки онҳо дар марҳилаи навбатии озмун низ бо донишу маҳорати баланди худ баромад намуда, шарафи шаҳри Левакантро ҳимоя хоҳанд кард.